allesfrans.com

  • Wilsverklaring - directives anticipées

    Je laatste wensen met betrekking tot zorg aan het einde van het leven.

  • Het uiten van jouw wensen voor het einde van jouw leven

    De rechten van een patiënt (aan het einde van zijn of haar leven).

  • Constructieve gebreken aan de gevel

    De gevel beschermt tegen allerlei weersomstandigheden, houdt regen en warmte tegen, trotseert stormen en is van invloed op het binnenklimaat. Invloeden van buitenaf laten altijd sporen achter. En  (...)

  • Opening jachtseizoen in Allier

    Het aantal jagers dat er aan deelneemt, neemt af, maar minder snel dan elders in Frankrijk.

  • Je handtekening legaliseren

    Hoe doe je dat?

  
BeginpaginaOverheidOverheid algemeenFormaliteitenOverlijdenDe laatste rustplaats

De laatste rustplaats

zaterdag 11 november 2017 , door Hanjo

Bewerkt op woensdag 28 augustus 2019

De meest gebruikelijke graven met hun Franse benaming.

Het vorige artikel in deze rubriek: De keuze van uitvaartondernemer
Beoordeling:
Bezoeken: 79
  • Druk dit artikel af
  • Email
  • Reactie
  • RSS

De begrafenisvoorwaarden worden geregeld in de artikelen L 2223 en verder van de Code général des collectivités territoriales.

Na de uitvaart wordt de plaats waar het lichaam of de as van de overledene ligt, een "sépulture" genoemd, ongeacht de plaats en methode. Het is aan de familie van de overledene om de nodige voorzieningen te treffen voor de keuze van het graf.

Of de stoffelijke resten zich nu in een doodskist of een urn bevinden, ze hebben precies dezelfde rechtspositie en moeten hetzelfde respect genieten (artikel 16-1-1-1 van het Burgerlijk Wetboek en artikel III-11 van de wet van 19 december 2008).

Een overledene in een urn kan op dezelfde wijze begraven worden als een overledene in een doodskist, met daarnaast de mogelijkheid van verstrooiing van de as. De urn met de as kan dus bijvoorbeeld in een tombe liggen. Niet alle begraafplaatsen zijn op de hoogte van deze relatief recente bepalingen.

In de uitvaartinformatie zie je vaak dat er een keuze is tussen "inhumation" (begraving) en "crematie". Dit komt doordat in het verleden de overledene altijd in een doodskist lag en werd begraven, later verscheen de crematie. Een crematie sluit echter een begraving niet uit! De urn kan bijvoorbeeld begraven worden.

Er bestaan verschillende soorten graven. Ze onderscheiden zich volgens de traditionele gebruiken en het type begrafenis: met kist of urn. Hier volgt een kort overzicht:

Soort grafVoor doodskistVoor urnPlaatsIndividueel of familie concessie
Tombe en pleine terre - Gegraven graf Tombe Tombe of tombe-urne Cimetière - Begraafplaats Terrain Commun - Gemeen­schappelijke grond Kist: "Terrain des indigents" Individueel
Urn: "Jardin cinéraire" Individueel
Concessie Individueel of familie
Tombe semie-bâtie - Half-geconstrueerd graf Caveautin Mini-tombe Begraafplaats Concessie Individueel of familie
Tombe bâtie - Geconstrueerd graf Caveau Cavurne Concessie Individueel of familie
Boven de grond Enfeu Columbarium Concessie Individueel of familie
Dispersie - Asverspreiding Verspreiding van as Begraafplaats "Jardin du souvenir"
In de natuur
Op privéterrein
Er zijn begraafplaatsen waarop nooit concessies werden vergeven: de gehele begraafplaats is een gemeenschappelijke ruimte. Een verzoek om concessie kan om die reden geweigerd worden.
De burgemeester kan via het reglement van de begraafplaats maximale afmetingen vastleggen voor grafmonumenten. De gebruikte materialen, de vorm en de kleur zijn de keuze van de overledene of van de familie.
 

Tombe, tombe-urne, mini-tombe

In zijn eenvoudigste vorm is het een gegraven kuil die eenvoudig omkaderd is door een betonnen of stenen bekleding. Op deze rand wordt een "semelle" gelegd wanneer ze een grafsteen ("pierre tombale") moet ondersteunen, die niet verplicht is en naar keuze van de overledene blijft.
Er kan aanworden toegevoegd:

  • een grafsteen (vaak gemaakt van graniet);
  • een gedenksteen ("stèle"): een verticale steen die bestemd is om inscripties in aan te brengen;
  • een "prie-Dieu", een treetje bestemd voor meditatie bij het graf.

Na de begrafenis van een kist is het vaak noodzakelijk om 2 tot 6 maanden te wachten totdat de aarde is gestabiliseerd alvorens de grafsteen en stèle worden geplaatst. Ondertussen:

  • blijft het graf kaal ("la tombe est nue"): het is alleen bedekt met aarde;
  • wordt het tijdelijk bedekt ("tombe temporaire"), wat niet alle uitvaartcentra aanbieden.
Standaard of op maat gemaakt graf

De overledene kan vooraf de vorm en afmetingen van zijn graf kiezen, indien hij dit wenst en heeft geregeld. Voor het overige hebben familieleden grote vrijheid in de keuze van het graf: materialen, vormen, met of zonder stèle.... Alleen het maximale volume wordt vaak geregeld.

Het monument kan door de familie worden gebouwd: er is geen verplichting om een bedrijf in te schakelen. Dit is vooral interessant bij het begraven van een urn.

Bij het bestellen van het graf voor een overledene in een doodskist is het mogelijk om te kiezen voor een standaard of op maat gemaakt (duurder) graf.

Voor het graf van een urn is het monument over het algemeen vrij klein en licht. Het heeft vaak gelijkenis met een gedenkplaat: het is veel goedkoper, kan worden aangepast aan de persoon, en is vaak door een persoon te tillen. Ze kan worden geplaatst door de familie. Het lage gewicht vereist:

  • dat het is beveiligd tegen scheuren;
  • en het indien mogelijk met de urn wordt verbonden om de band tussen de urn en de grafplak niet te verliezen.
De keuze van een individueel of familiegraf

Een gegraven graf is meestal individueel en moet zich bevinden in het gemeenschappelijke gebied. Binnen een concessie kunnen echter meerdere overledenen liggen:
Als ze in doodskisten liggen en de aard van de grond en de regelgeving op de begraafplaats dit toelaten, kunnen ze boven elkaar worden begraven met een tussenlaag van aarde.
Ook meerdere urnen mogen boven elkaar worden begraven. Zo kan met een mini-tombe het mogelijk 4 urnen met een gemeenschappelijke gedenksteen een familiegraf gemaakt worden.

Het graf voor een urn

Sinds de wet van 2008 as erkende als een "corps" (lichaam of lijk) kan deze net als een doodskist begraven worden. Dat kan bijvoorbeeld:

  • boven een doodskist zijn omdat de bovenkant van de kist normaal gesproken meer dan een meter onder het maaiveld ligt);
  • in een nieuwe concessie van passend formaat;
  • in een nieuwe concessie bestemd voor een familiegraf;
  • in een speciaal daarvoor aangelegde tuin ("jardin de tombes cinéraires") op de gemeenschappelijke grond.

Caveautin

Een caveautin heeft het midden tussen een tombe en een grafkelder ("caveau"). Zijn equivalent voor een urn is de "mini-tombe".

De caveautin is een kleine constructie die wordt toegevoegd aan een concessie in open grond. Om de kist te beschermen tegen vocht en bodemdruk worden rond de kist cementplaten geplaatst. Daarna wordt de put gevuld met aarde.
In tegenstelling tot de "caveau" is het geen waterdichte constructie; de caveautin heeft geen betonnen bodem.

Een caveautin wordt ook wel een "fausse-case de fond"genoemd.

Caveau, cavurne

Een caveau is een grafmonument voor de begrafenis van één of meerdere doodskisten. Ze kan één tot vier kisten (en/of urnen) bevatten die boven elkaar geplaatst worden door ze te scheiden met betonnen platen.
Deze oplossing heeft vele voordelen:

  • op één enkele concessie van 2 m² (de gebruikelijke afmeting) kunnen meerdere leden van dezelfde familie worden begraven zonder een nieuw graf voor elk van hen te creëren;
  • het creëert een gemeenschappelijke herdenkingsplaats;
  • de kisten zijn beter beschermd dan in de open grond.
Hoe kan een caveau worden aangelegd?

Om een caveau te kunnen bouwen is het noodzakelijk om vooraf een concessie van de begraafplaats te verkrijgen. De caveau bestaat uit meerdere betonnen ruimtes, afhankelijk van het aantal gewenste plaatsen. Ze kan gefabriceerd worden:

  • ter plaatse gegoten beton;
  • geprefabriceerd: gewapend cement gevuld met beton;
  • in waterdicht monobloc;
  • van boven elkaar gestapelde ramen.

Het geheel wordt ingegraven en afgedekt waarbij een tussenruimte vrij blijft. De kelder wordt op het oppervlak afgesloten door een stenen plaat ("semelle") die naar wens kan worden afgedekt met een grafsteen ("pierre tombale"), een "stèle" of een voetstuk ("prie-Dieu" of "soubassement").

Verschillende soorten caveaux

Er zijn verschillende soorten caveaux:

  • "caveau traditionnel": de kisten worden boven elkaar geplaatst;
  • "caveau double": hetzelfde principe, maar op elk niveau kunnen twee kisten naast elkaar geplaatst worden;
  • "caveau Parisien": twee kisten naast elkaar.

En er zijn ook bovengrondse uitvoeringen ("caveaux hors-sol").

Een cavurne berust op hetzelfde principe, is bijna altijd geprefabriceerd, maar heeft geen gescheiden ruimtes.

Enfeu

Bij een enfeu is geen sprake van een begrafenis, maar een bijplaatsing in een bovengrondse nis. De enfeu kan uit één of meer rijen bestaan en wordt vooral toegepast in Zuid-Frankrijk.
Ze werden ook toegepast in de muren van oude religieuze gebouwen als laatste rustplaats voor de adel of religieuzen.

Om in aanmerking te komen voor een enfeu op een begraafplaats moet door de gemeente een tijdelijke of (soms) eeuwigdurende concessie worden verleend. Na afloop van de concessie zijn de families van de overledenen verantwoordelijk voor verwijdering van de lichamen om ruimte vrij te maken voor nieuwe concessies.

Columbarium

Een "columbarium" is vergelijkbaar met de enfeu, maar bedoeld als laatste rustplaats voor stoffelijke resten in een urn. Vaak wordt met "columbarium" een door de gemeente op de begraafplaats aangelegd monument bedoeld, terwijl voor een particuliere concessie ook het woord "enfeu" gebruikt wordt.

Asverspreiding

In geen geval kan het gezin de urn definitief thuis houden (wet van 19 december 2008, art. III-11).

De familieleden kunnen kiezen tussen verschillende bestemmingen voor de as en de urn. Het is mogelijk:

  • de urn te begraven op een vrije plek in de tuin van een begraafplaats om een graf te hebben;
  • de urn in een gebouwde concessie deponeren: columbarium, grafkelder, of een concessie in open grond, op een begraafplaats of op privé-eigendom (waarvoor toestemming van de prefect nodig is);
  • de urn in te metselen in een bestaand familiegrafmonument;
  • de as in de herdenkingstuin van een begraafplaats of midden in de natuur te verspreiden;
  • de urn in open zee uit te zetten.
De familie moet de burgemeester om toestemming vragen.

Het crematorium beschikt over een ruimte waar de urn maximaal één jaar kan worden bewaard, zodat de familie de tijd krijgt om de bestemming van de as te kiezen. Als de as na een jaar niet wordt opgehaald, wordt ze verspreid in de herdenkingstuin van de plaatselijke begraafplaats.

 

Het volgende artikel in deze rubriek:

Bron:

ooreka.fr

Reacties
  • De laatste rustplaats 6 september 10:47, door Anne Borsboom

    Bestaat de mogelijkheid om op eigen grond te worden begraven? Ik heb een terrein van 4500 m2 in de bebouwde kom van een stad in Pas de Calais, een kilometer van het centrum.

    • De laatste rustplaats 6 september 12:41, door Hanjo

      Het wordt bi uitzondering toegelaten en moet aan een groot aantal eisen voldoen, waaronder een bodemonderzoek. Ik ben bang dat het terrein qua grootte en ligging al niet voldoet. De prefect van het departement moet toestemming geven.


Allesfrans, ook voor:
  • Frankrijk, het land

    Informatie over het land Frankrijk met vooral geografische gegevens.

  • Nieuws

    Enkele subrubrieken met nieuwsberichten.

  • Een (t)huis in Frankrijk

    Artikelen die betrekking hebben op het zoeken, vinden, kopen en bewonen van een huis in Frankrijk.

  • Geld en bank

    Hoe betaal je in Frankrijk je rekeningen?

Allesfrans, ook voor:
  • Allier (Bourbonnais)

    Allier is het meest noordelijke van de departementen van de regio Auvergne-Rhône-Alpes.

  • Diensten

    Verschillende soorten dienstverlening.

  • Vakantie in Frankrijk

    Genieten, maar je ook aan de regels houden...

© allez-allier/allesfrans 2008-2019 | SPIP | Plan | Mention |